هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از تنهایی و نداشتن همدم در شب شکایت می‌کند و تنها امیدش به مرغ سحر است که برای لحظاتی با او همدم شود.
رده سنی: 12+ مفاهیم عمیق تنهایی و انتظار ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

شماره ۲۸۸ - امشب ز نغمه سنجان، دمساز ما کسی نیست

امشب ز نغمه سنجان، دمساز ما کسی نیست
با ما مگر دمی چند، مرغ سحر برآرد ۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۷ - کارم ز نارسیدن کشتی به جان رسید
گوهر بعدی:شماره ۲۸۹ - دیگران از فیض، مردم را به خود سازند رام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.