هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به تغییرات و ناپایداری اوضاع جهان اشاره میکند و بیان میکند که همانطور که گردباد از خاک برمیخیزد و اشکهایش در آستین پنهان میشود، اوضاع جهان نیز گاهی چنان و گاهی چنین است. او از طغرا میخواهد که نپرسد حالش چگونه است، زیرا اوضاع همیشه در حال تغییر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم فلسفی و انتزاعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۳۰۰ - چو خیزد گردباد از خاک ما در دشت محرومی
چو خیزد گردباد از خاک ما در دشت محرومی
به رنگ ابر نیسان، گریه اش در آستین باشد ۱
مگو طغرا چه سان باشم چنین، کاول چنان بودم
که اوضاع جهان، گاهی چنان، گاهی چنین باشد ۲
به رنگ ابر نیسان، گریه اش در آستین باشد ۱
مگو طغرا چه سان باشم چنین، کاول چنان بودم
که اوضاع جهان، گاهی چنان، گاهی چنین باشد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - ثبات خانه تن را حباب می داند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - گر خورد در فوت ما آن گل تاسف، دور نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
