هوش مصنوعی:
متن بالا از دو بیت تشکیل شده است که در آنها از مفاهیمی مانند رهایی از قید و بندهای دنیوی، آزادی و حرکت به سمت آرامش صحبت میشود. در بیت اول، زاهد افسرده به میخانه میرسد و آتش باده به دود تبدیل شده و از روزن میرود. در بیت دوم، از اشکهای خفته در گهواره چشم سخن میگوید و خواهان رهایی آنهاست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میخانه و باده ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۲۰ - گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس
گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس
آتش باده شود دود و ز روزن برود ۱
تا به کی خفته بود اشک به گهواره چشم؟
بگذارید که این طفل به دامن برود ۲
آتش باده شود دود و ز روزن برود ۱
تا به کی خفته بود اشک به گهواره چشم؟
بگذارید که این طفل به دامن برود ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۹ - ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من
گوهر بعدی:شماره ۳۲۱ - ما را لب چشیدن صهبای وصل نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
