هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر غم غربت و دوری از وطن است. شاعر از درد دوری از خانه و آشنایان میگوید و از اینکه غریبهها به جای آشنایان به او کمک میکنند، احساس شرم و اندوه دارد. او وضعیت خود را مانند حبابی میداند که از همهجا جدا شده و راه خانه را بسته است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق غم غربت و دوری از وطن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'حباب' و 'مرهم بیگانه' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۳۹۶ - خاک غربت شود اندوه وطن را درمان
خاک غربت شود اندوه وطن را درمان
آشنا زخم چو زد، مرهم بیگانه ببند ۱
آبرو می رود از دست، به آمد شد غیر
چون حباب از همه جانب ره کاشانه ببند ۲
آشنا زخم چو زد، مرهم بیگانه ببند ۱
آبرو می رود از دست، به آمد شد غیر
چون حباب از همه جانب ره کاشانه ببند ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۵ - در بزمگاه وصل چو نوبت به ما رسد
گوهر بعدی:شماره ۳۹۷ - پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
