هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساسات عمیق و متضاد خود مانند اضطراب، مستی، و ناآرامی صحبت میکند. او از طبیعت و عناصری مانند آب، گل، و بلبل برای بیان حالات درونی خود استفاده میکند. این شعر بازتابی از روحیهی شاعرانه و حساس است که با اضطراب و ناآرامی همراه شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند اضطراب و مستی نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۵۵۴ - تردامنی به کف داد، سرخانه حبابم
تردامنی به کف داد، سرخانه حبابم
هرجا که می نهم پا، تا نصف تن در آبم ۱
از بس که تنگ ظرفی، گل کرد در وجودم
ساقی به مستی افکند، از وعده شرابم ۲
در مهد هستی ام دل چون تن دهد به آرام؟
زاییده مادر دهر، بر خشت اضطرابم ۳
مشکل بود تکلم، آشفته خاطران را
حرفی چو پرسم از گل، بلبل دهد جوابم ۴
هرجا که می نهم پا، تا نصف تن در آبم ۱
از بس که تنگ ظرفی، گل کرد در وجودم
ساقی به مستی افکند، از وعده شرابم ۲
در مهد هستی ام دل چون تن دهد به آرام؟
زاییده مادر دهر، بر خشت اضطرابم ۳
مشکل بود تکلم، آشفته خاطران را
حرفی چو پرسم از گل، بلبل دهد جوابم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۳ - گل ز دستم رفته و من خار پیدا می کنم
گوهر بعدی:شماره ۵۵۵ - ز خیال دهنت تنگ شکر می گریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.