هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غم و اندوه خود میگوید که ناشی از دوری از معشوق و جفای دنیاست. او با یادآوری خاطرات و ویژگیهای معشوق، اشک میریزد و حتی با توصیههای دیگران برای قطع گریه، بیشتر میگرید. همچنین، او به رابطهاش با مادر و پدر اشاره میکند و بیان میکند که در برابر جفای دنیا تسلیم نمیشود.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. همچنین، درک کامل احساسات و مفاهیم پیچیدهی آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵۵۵ - ز خیال دهنت تنگ شکر می گریم
ز خیال دهنت تنگ شکر می گریم
یاد زلفت چو کنم، سنبل تر می گریم ۱
عادت شبنم این باغ بود بی تو مرا
شام اگر اشک کمی کرد، سحر می گریم ۲
کودک مادر دورانم و گریان ز جفا
چون بگوید که مکن گریه، دگر می گریم ۳
در جفاخانه گیتی ندهم گریه ز کف
پیش مادر نشود، پیش پدر می گریم ۴
یاد زلفت چو کنم، سنبل تر می گریم ۱
عادت شبنم این باغ بود بی تو مرا
شام اگر اشک کمی کرد، سحر می گریم ۲
کودک مادر دورانم و گریان ز جفا
چون بگوید که مکن گریه، دگر می گریم ۳
در جفاخانه گیتی ندهم گریه ز کف
پیش مادر نشود، پیش پدر می گریم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۴ - تردامنی به کف داد، سرخانه حبابم
گوهر بعدی:شماره ۵۵۶ - ز بهر صبر بلبل، بی تو در گلزار می مانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.