هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از غم و اندوه فراوان خود میگوید که مانند نرگس در چمن افتاده است. او جام شراب را نیز ننوشیده اما در حالت خمار است. دل او از غم زنگار گرفته و آیینهدار اندوه شده است. شاعر از بیکسی مینالد و میگوید که جهانی غم دارد اما کسی را برای تقسیم این غم ندارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق غم و اندوه و اشاره به شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال مناسب نباشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد.
شماره ۵۶۲ - همچو نرگس در چمن گر میگسار افتاده ام
همچو نرگس در چمن گر میگسار افتاده ام
جام را ناداده از کف، در خمار افتاده ام ۱
از دل صافی درین غمخانه زنگارگون
شاهد اندوه را آیینه دار افتاده ام ۲
از غم خود با که گویم، کز زبونیهای بخت
یک جهان غم دارم و بی غمگسار افتاده ام ۳
جام را ناداده از کف، در خمار افتاده ام ۱
از دل صافی درین غمخانه زنگارگون
شاهد اندوه را آیینه دار افتاده ام ۲
از غم خود با که گویم، کز زبونیهای بخت
یک جهان غم دارم و بی غمگسار افتاده ام ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۱ - ز تاب آتش نظاره ات چو آب شوم
گوهر بعدی:شماره ۵۶۳ - غم و اندوه که پیمانه ده داغ دلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.