هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غم و تاریکی روزگار خود میگوید، اما با وجود این، همچون آفتاب که پایین میآید، او به بالا میرود. او احساس تنهایی میکند و تنها دود دلش عزا میپوشد، و مانند شمعی است که از دنیا میرود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعات غم و تنهایی نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل میگیرد.
شماره ۵۶۶ - سایه ام از تیره روزی، لیک در ایوان چرخ
سایه ام از تیره روزی، لیک در ایوان چرخ
آفتاب آید چو پایین، من به بالا می روم ۱
کس نمی پوشد بجز دود دلم رخت عزا
همچو شمع انجمن هرگه ز دنیا می روم ۲
آفتاب آید چو پایین، من به بالا می روم ۱
کس نمی پوشد بجز دود دلم رخت عزا
همچو شمع انجمن هرگه ز دنیا می روم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۵ - قبای عافیت در بر ندارم
گوهر بعدی:شماره ۵۶۷ - از بس ز پا فتاده ایام پیری ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
