هوش مصنوعی: شاعر از منبع دانایی و هوش درخواست می‌کند که به او به اندازه‌ای الهام بخشد که نه کاملاً هشیار شود و نه کاملاً مدهوش بماند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.

رباعی ۴۵ - ای منشاء دانایی و ای مایه هوش

ای منشاء دانایی و ای مایه هوش
بفرست از آن که تا سحر خوردم دوش ۱

بسیار نه ، کم نه، آن قدر بخش که من
هشیار نگردم و نمانم مدهوش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۴۴ - آن شمع که دوش بود تب تا سحرش
گوهر بعدی:رباعی ۴۶ - ای جان و تنم مطیع و شوق تو مطاع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.