هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که از معشوق خود با توصیف چشم‌های فریبنده و ابروی غمگینش یاد می‌کند. شاعر از هجران و ناسازی‌های عشق شکوه می‌کند و توصیه می‌کند که اگر معشوق را نمی‌بینید، حداقل با دوستانش درباره او سخن بگویید. همچنین، از توصیف کعبه و دیر به عنوان نمادهایی از عشق و معنویت استفاده شده است. در نهایت، شاعر از نقش‌های غم بر آب و موسیقی دلنشین سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۶۲۸ - هر چه می گویی، ز چشم عشوه پردازش بگو

هر چه می گویی، ز چشم عشوه پردازش بگو
وز اشارتهای ابروی اداسازش بگو ۱

شکوه ناسازی هجران، به آن مه گفتنی ست
گر نبینی رو ازو، در پیش دمسازش بگو ۲

کعبه در برروی مردم بسته، نامش را مبر
لب به وصف دیر بگشا، از در بازش بگو ۳

تا زند سازنده غم، نقشها بر آب صوت
رود چشم را ببین، در پرده سازش بگو ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۲۷ - ماییم و گفتن شعر، در وصف آن گل رو
گوهر بعدی:شماره ۶۲۹ - در مدرسه عشق، به نادانی من کو؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.