شماره ۱۴۴ - در باغ ز عشق تو چمن می سوزد

در باغ ز عشق تو چمن می سوزد
هجر تو روانم به بدن می سوزد ۱

یاد تو چو باده ای که دیرینه بود
مغز خرد اندر سر من می سوزد ۲