شماره ۷ - از حسرت لعلی که در او آب حیاتست

از حسرت لعلی که در او آب حیاتست
مردیم و بسی عقل در این واقعه ماتست ۱

بر چشمه حیوان دلم از زلف تو پی برد
با لعل تو ارزد ره اگر بر ظلماتست ۲

ز اشعار من آنانکه لب اندر لب یارند
دانند که شیرینی از آن کان نباتست ۳

از انبته الله نباتاً حسن این راز
شد کشف کز آن شاخ نباتم حسناتست ۴

امروز دل از حقه لعلش نکشد دست
گوئی که بر این دولتم از غیب براتست ۵

ای دوست تو دانی وصفی آنچه بر او رفت
ز آن طره که در هر سر مویش خطراتست ۶

بازم بهمان زلف دلاویز بود کار
در سلسله زیرا که هنوزم عقباتست ۷