شماره ۲۳ - هزار دور از سپهر چون بگذرد گه شود

هزار دور از سپهر چون بگذرد گه شود
که تا یک آدم بدهر صفیعلی شه شود ۱

چرا نه بینی که چون میان کل بشر
یکی بدین وزن و سنگ عیان بنا گه شود ۲

ز سیصد و شصت شب شبی بود لیل قدر
یک از همه اختران در آسمان مه شود ۳

چه غم از خلق مجاز ورا به نشناختند
که چشم دنیا طلب زدیدن اکمه شود ۴

هوای دنیا کجا بجا هلد معرفت
بسا که عقل زکی در این ره ابله شود ۵

نه آدم است آنکه او ندارد از دل خبر
دل آن بود کز کدر چون خور منزه شود ۶

در آزمون خلقتی نبود به ز آگهی
دلی که از آدم است ز آدم آگه شود ۷

هزار دل در صفا یکی نشد آینه
که در وی از مردمی ظهور‌الله شود ۸

خمش که در راه عشق زبان درازی خطاست
زبان معنی طلب ز گفت کوته شود ۹