شماره ۲۴ - در کوی تو یک لحظه اقامت نتوان کرد

در کوی تو یک لحظه اقامت نتوان کرد
و اندیشه رفتن بسلامت نتوان کرد ۱

نسبت بمه آن طلعت نیکو نتوان داد
تشبیه بسرو آن قد و قامت نتوان کرد ۲

جز چشم ترا فتنه جادو نتوان گفت
جز لعل تو برهان کرامت نتوان کرد ۳

موئی ز میانت بتصور نتوان نیافت
تعیین دهانت بعلامت نتوان کرد ۴

آراست قد ار سرو ببالای تو حرفیست
رفتار ترا تا بقیامت نتوان کرد ۵

شد خاک چو سر بر سر سوادی تو دیگر
ترک غم عشقت بملامت نتوان کرد ۶

شد عمر صفی جمله به عصیان و اسف صرف
جبران وی الا به ندامت نتوان کرد ۷