شماره ۲۶ - چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد

چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد
چه روز‌ها که در آن سال و مه سیه گردد ۱

چه جای رندی و تقوی کز آن دو چشم خمار
خراب کار خرابات و خانقه گردد ۲

فقیه شهر که گفت از تباه کاری ما
ندیده خال تو کایمان کجا تبه گردد ۳

به سر کلاه چو گرداند از خود آرایی
گذشته کار دل از کار تا گله گردد ۴

گره ز طره به مگشا و ره ز خط به مبند
که دل اسیر تو بی‌لشکر و سپه گردد ۵

دل ار که رفت ز دنبال چشم او چه عجب
که پیش رفتن آن چشم دل ز ره گردد ۶

کجا توان دل و دین داشت ز اختیار نگاه
که بیخود این همه زان گردش نگه گردد ۷

جز آن دو چشم که بر خون ما گواهی داد
ندیده کس که به خون قاتلی گره گردد ۸

پناه دل بز نخدانش زان دو طره گرفت
رضا که دید که زندانئی بچه گردد ۹

ز راه دانه خال تو برد آدم را
سزد که ضامن ابلیس در گنه گردد ۱۰

صفی پیر مغان سر سپرده و تاج گرفت
گدای میکده زیبد که پادشه گردد ۱۱