شماره ۳۳ - دلا بموسم گل باده نوش و خندان باش

دلا بموسم گل باده نوش و خندان باش
بده بنوش لبی خاطر و سخندان باش ۱

به پیش از آنکه ز خاکت زمین شود آباد
بهل عمارت دنیا بخاک و ویران باش ۲

هلاک غمزه ساقی بدور جام شدن
اشارت است که ایمن زکید دوران باش ۳

رموز صومعه سر بسته گویمت هشدار
مکن ریا و قدح نوش و یار مستان باش ۴

ز گرد زهد فشاندن چه سود دامن دلق
بیفکن این تن و فارغ ز دلق و دامان باش ۵

نرفت خرقه تقوی برهن باده فروش
چنین لباس بآتش بسوز و عریان باش ۶

سخن ز زلف و رخ اوست در ولایت عشق
بقید این دو مجرد ز کفر و ایمان باش ۷

پیام زلفش دیوانه بگوشم گفت
که چند طالب جمعیتی پریشان باش ۸

بجسم طاعت جانانت از گران جانیست
پی‌نثار وی از پای تا بسر جان باش ۹

ز طعن خلق مرنج ار ترا بفقر رهی است
در این عمل یم زخار و مهر تابان باش ۱۰

مبین بخلق که این یارو آن یک اغیار است
بکشت عارف و علمی چو ابرنیسان باش ۱۱

بکوی میکده رندن غلام پیمانند
تو نیز بر سر پیمانه بند پیمان باش ۱۲

مقام فقر و فنار را بسلطنت مفروش
گدای کوی خرابات باش و سلطان باش ۱۳

دو گام باشد اگر ره قلندرانه روی
باین دو گام برون از وجوب و امکان باش ۱۴

صفی مده بدری جان که بر تو جان ندهند
بر آستانه جانان بمیر و جانان باش ۱۵