هوش مصنوعی: این متن به موضوع فنا (نابودی) در عرفان می‌پردازد و بیان می‌کند که فنا می‌تواند در برخی جهات اتفاق بیفتد، اما نه در تجلی‌های ذاتی. همچنین اشاره می‌کند که فنا در ذات نزدیک است و این دلیل بر آن است که فرد نیز به آن دست می‌یابد.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مباحث انتزاعی دارد. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

بخش ۱۷۰ - الصعق

بود صعقت اگر دانی اشارات
فنا اما نه اندر جلوه ذات ۱

بسا باشد که فانی از جهاتی
ولیکن نه از تجلیهای ذاتی ۲

فنای ذات را لیک این قریبست
دلیل است این که آنت هم نصیب است ۳
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۶۹ - الصداء
گوهر بعدی:بخش ۱۷۱ - الصفوه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.