هوش مصنوعی:
متن به موضوع غنای ذات الهی و وابستگی موجودات به خداوند میپردازد. در این اشعار، خداوند به عنوان ذات غنی و بینیاز معرفی شده که همه موجودات به او محتاج هستند. همچنین، رابطه بین غنای خداوند و فقر موجودات تشریح شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن دارد.
بخش ۲۹۵ - عبدالمغنی
تو عبدالمغنی آن را دان بمعنی
که بر انجاح حاجاتست مغنی ۱
ز بعد از آنکه آن سلطان ذاتش
غنی کرد از تمام ممکناتش ۲
نمودش بهر انجاح مطالب
بموجودات مغنی ذات واجب ۳
غنای حق ازو چون ظل ممدود
رسد بیفاصله بر کل موجود ۴
به نسبت باز اشیاء را بمعنی
بهم فرمود حق محتاج و مغنی ۵
غنی باشد ز جوی و شط اگریم
بود محتاج آب آسمان هم ۶
بدانی تا تو حق ذوالمنن را
غنای او و فقر خویشتن را ۷
که بر انجاح حاجاتست مغنی ۱
ز بعد از آنکه آن سلطان ذاتش
غنی کرد از تمام ممکناتش ۲
نمودش بهر انجاح مطالب
بموجودات مغنی ذات واجب ۳
غنای حق ازو چون ظل ممدود
رسد بیفاصله بر کل موجود ۴
به نسبت باز اشیاء را بمعنی
بهم فرمود حق محتاج و مغنی ۵
غنی باشد ز جوی و شط اگریم
بود محتاج آب آسمان هم ۶
بدانی تا تو حق ذوالمنن را
غنای او و فقر خویشتن را ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۹۴ - عبدالغنی
گوهر بعدی:بخش ۲۹۶ - عبدالمانع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
