بخش ۲۹۶ - عبدالمانع

تو عبدالمانع آنرا دان بواقع
که دارد باز حقش از موانع ۱

«عسی آن تکر هواخیر لکم» را
بیابد وجه و بنهد اشتلم را ۲

بیابد وجه آنرا کز چه حاصل
نشد شیئی که بر وی بود مایل ۳

دهد حق «ان تحبوا» را بسیرش
که آنچیزی که خواهد نیست خیرش ۴

اگر یابی که از چیزی شوی پست
دهندت گر که هم اندازی از دست ۵

و گردانی که از بهر تو سود است
شوی خواهانش ار چه بد نمود است ۶

نیاید در مذاقت خوش دوائی
ولی مینوشی‌ از بهر شفائی ۷

بعدالمانع این معنی است مکشوف
از آن خاطر ز خواهش داشت موقوف ۸

نه هرگز در خیال خیر و شر است
نه بند جلب نفع و دفع ضر است ۹

نماید منع از خود میل خود را
بجا از حق شناسد نیک و بد را ۱۰

ز خود داند بدی گر پیش سیراست
ز حق امری که آید محض خیر است ۱۱