بخش ۳۰۳ - عبدالصبور

دگر از اولیا عبدالصبور است
که او ثابت در اعمال و امور است ۱

بود ثابت چو کوه اندر شدائد
دگر مثبت در احکام و قواعد ۲

نیابد در خروش از ابتلائی
نماید حمل بار هر جفائی ۳

بود صابر بطاعات و بلیات
دگر صابر بتنبیه و مکافات ۴

نیاید بر ستوه ار فتح بابی
نشد بر وی ز اعمال ثوابی ۵

یکی گویند ز ارباب یقین‌ها
گرفت اندر ریاضت اربعین‌ها ۶

نشد زان سعی وجهدش فتح بابی
نه هم زان انسدادش پیچ و تابی ۷

زنو دیگر بخلوت رفت و در بست
بجد بهر ریاضتها کمر بست ۸

شنید از غیب ناگاه او خروشی‌
که با تهدید میگفتش سروشی ۹

مزن بیهوده این در نیست جائز
که بر روی تو نگشایند هرگز ۱۰

مکن جد فتح این بابت محالست
بخود گفت این صدا نیکو بفالست ۱۱

دلیل افتتاح و انس و دید است
چو اندر ناامیدیها امید است ۱۲

در این حضرت ندارد ره چو ضنت
بهر کس هم رسد زو قابلیت ۱۳

مراهم در طلب ریب و هوس نیست
گرم راندند از در طرد پس نیست ۱۴

صدای هاتفم هم از صلاحی است
ز پی این بستگی را افتتاحی است ۱۵

امید افزون بباید کرد و بنشست
کمر را در ریاضت تنک‌تر بست ۱۶

بگفتا من بکوشش بیقرارم
نباشد با گشاد و بست کارم ۱۷

مراذاتیست کوشش امتحان کن
صلاح خود تودانی هر چه آن کن ۱۸

باین در کوفتن من مست و خورسند
تو خواهی برگشا خواهی فروبند ۱۹

چو ظاهر شد چنان صبر و ثباتش
رسید از حق هماندم وارداتش ۲۰

گشودندش برخ بابی که سد بود
فتوحی آمدش کافزون ز حد بود ۲۱

بود عبدالصبور این نوع مردی
دواهست ار که باشد اهل دردی ۲۲