قصیده ۴۵ - هر چه دور از خرد همه بند است

هر چه دور از خرد همه بند است
این سخن مایهٔ خردمند است ۱

کارها را بکشی کرد خرد
بر ره ناسزا نه خرسند است ۲

دل مپیوند تا نشاید بود
گرت پاداش ایچ پیوند است ۳

وهم جانت مبر به جز توحید
کان دگر کیمیای دلبند است ۴

سخت اندر نگر موحد باش
که سلب را بپا که افگنده است؟ ۵

گر خداوندی از نیاز مترس
که رهی مر تو را خداوند است ۶

غمت آسان گذار نیز و بدان
مادرت برگذار فرزند است ۷

ای رفیق اندرون نگر به جهان
تا چو تو چند بود یا چند است ۸

این جهان نیست با تو عمر دراز
مر تو را عمر خود دم و بند است ۹

مکن امید دور آز دراز
گردش چرخ بین که گریند است ۱۰