شماره ۱۸ - آن زلف سیه که دلربا شد

آن زلف سیه که دلربا شد
در عشق بلای جان ما شد ۱

در سایه سرو ایستاده
بینند که سرو چون دو تا شد ۲

از شادی دهر گشته آزاد
تا دل به غم تو مبتلا شد ۳

عاشق چه رود به کعبه امروز
در کوی تو مرو را صفا شد ۴

بیگانه شود ز خویش ای دوست
با درد تو هر که آشنا شد ۵

از شوق دو ابرویت به محراب
عمرم همه صرف در دعا شد ۶

صوفی به امید آن که روزی
در کوی تو ره برد گدا شد ۷