شماره ۲۴ - ماه من رنجیده شد یا رب گناه من چه بود

ماه من رنجیده شد یا رب گناه من چه بود
من ندانم در ره بخت سیاه من چه بود ۱

گر نمی سوزد دلم در آتش سودای او
هر شبی سوی فلک این دود آه من چه بود ۲

دعوی عشق تو کردم لا نسلم داشتی
این لب خشک و دو چشم تر گواه من چه بود ۳

من نه خود گشتم اسیر عشق آن شوخ این زمان
ای مسلمانان نمی دانم به راه من چه بود ۴

گر سر محبوبی من نیست آن خورشید را
در رخم خندیدن پنهان ماه من چه بود ۵

خلق در کویش بسی بود و من بیچاره هم
گر نه مقصودم بد او هر دم نگاه من چه بود ۶

خلق می پرسند صوفی از چه برگردید یار
چون کنم یاران، نمی دانم گناه من چه بود ۷