هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از آمدن عید صیام و نوروز و زیبایی‌های طبیعت در این فصل سخن می‌گوید. او از عشق، انتظار، و اشتیاق به وصال معشوق نیز یاد می‌کند و از رنج‌های عشق و دوری از یار می‌نالد. شاعر از ارزش عشق و فداکاری در راه آن سخن می‌گوید و به خواننده توصیه می‌کند که از لحظات زندگی لذت ببرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند دوری از معشوق و رنج عشق نیاز به درک عمیق‌تری از احساسات انسانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر قابل درک است.

شماره ۲۷ - ساقیا عید صیام آمد و نوروز رسید

ساقیا عید صیام آمد و نوروز رسید
سبزه از هر طرفی چون خط معشوق دمید ۱

می کند بلبل شوریده حکایت به چمن
انتظاری که به وصل گل سیراب کشید ۲

کی گشاید به چمن از طربی عید دلش
همچو من هر که بود از رخ دلدار بعید ۳

گو غنیمت شمر امروز که بس ارزان است
هر که سودای بتی را به دو عالم بخرید ۴

اشک من در هوس خاک کف پای حبیب
سالها رفت در آن کوی و به گردش نرسید ۵

روح را گشت میسر شرف پابوسش
دل اگر دولت وصل تو به جان می طلبید ۶

در ره عشق تو صوفی شده سرگردان آه
نیست این بادیه را هیچ کرانی چو بدید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶ - بر عارض تو خط، چو پراکنده می شود
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - هر شب من و غمهای تو و روی به دیوار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.