هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی معشوق و جذابیت‌های او را توصیف می‌کند. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند مقایسه رخسار معشوق با آتش و خال‌هایش با دانه‌های سپند، از چشم‌بد و حسادت دیگران نیز می‌گوید. همچنین، به می و می‌نوشی به عنوان درمان دردها اشاره می‌کند و در پایان، به آرزوهای جوانانه یک صوفی پیر می‌پردازد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مفاهیم مرتبط با آن، مناسب‌تر است برای سنین بالاتر.

شماره ۴۸ - خطی که گشته به گرد جمال یار عیان

خطی که گشته به گرد جمال یار عیان
«و ان یکاد» بود از برای چشم بدان ۱

رخش چو آتش و بر وی سپند دانه خال
برای چشم بدست این زمان، همین و همان ۲

ز چشم و ابروی او زاهدا مشو ایمن
ز ترک مست که دارد به خویشش تیر و کمان ۳

مگر ز قامت او شمع، دوش لافی زد
که در مشافهه او را بریده اند زبان ۴

تو زاهدا ز می ناب رخ متاب و ببین
نوشته سر می این دم به برگ تاک رزان ۵

کجاست مغبچه می فروش این ساعت
که هست در کف او درد و غصه را درمان ۶

اگر چه صوفی بیچاره پیر شد اما
هنوز در سر او آرزوی تست جوان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۷ - چون در آید ماه من جولان کنان اندر چمن
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - خاک...
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.