شماره ۵۰ - پرده بردار ز رخ ای بت خورشید جبین

پرده بردار ز رخ ای بت خورشید جبین
دیده تر، لب خشک و دل مجروحم بین ۱

بر بناگوش تو آن خط بود از نیلی خام
چشم زخمی است چنان...قضا ساخت چنین ۲

می رود بهر شکار دل صاحب نظران
مست برخاسته باز آن بت خرگاه نشین ۳

ظاهرا مهر سلیمانت که پنهان شده بود
آن دهان خاتم و لعل تو درو هست نگین ۴

ناوک غمزه به ابروی کمان پیوسته
در شب و روز برای دل زاهد به کمین ۵

دوش افتاد هزاران دل شیدا به رهت
زان سبب پای تو امروز نیاید به زمین ۶

صوفی دل شده را بار دگر روزی باد
دیدن طلعت آن ماه، بگویید آمین ۷