شماره ۵۲ - ای خجل پیش دو رخسار چو خورشید تو ماه

ای خجل پیش دو رخسار چو خورشید تو ماه
چشم جادوی تو وه عین بلائی است سیاه ۱

پیش رویش نتوانم که بر آرم آهی
می شود تیره بلی آه چو آیینه به آه ۲

بس که در سر دهان تو به جان کوشیدم
گشت از فکر محال این دل بیچاره تباه ۳

التفاتی به من بی سر و سامان می کن
به نگاهی ز ترحم نظری کن ناگاه ۴

هر که عطری فکند بر در خاک کویت
روز محشر چه غم آن بی سرو پا را ز گناه ۵

پیش رخسار تو در دیده او خنجر باد
خیره چشمی که کند جانب خورشید نگاه ۶

صبر کن صوفی سودازده در فرقت دوست
تا برآرد همه مقصود ترا الا الله ۷