شماره ۵۹ - ای توتیای دیده من خاک راه تو

ای توتیای دیده من خاک راه تو
جانم فدای غمزه چشم سیاه تو ۱

ای شهسوار حسن عنان را کشیده دار
کز حد گذشت ولوله دادخواه تو ۲

بر بام قصر چون بگشادی نقاب دوش
شرمنده گشت ماه ز روی چو ماه تو ۳

بگریخت دل به کوی تو آمد به صد شتاب
نیکوش دار چون بود اندر پناه تو ۴

ای دل خموش باش که از ناله شبت
سوزند قدسیان سماوات ز آه تو ۵

چشمم به حال زار دل خویش می گریست
دل گفت چون کنم که بود این گناه تو ۶

صوفی تو جان خویش نهان از چه می کنی
چون شعر جان گداز تو باشد گواه تو ۷