بخش ۱۰ - رخ تو آیت حسن و دهان دروست چو میم

رخ تو آیت حسن و دهان دروست چو میم
مثال خال تو و زلف همچو نقطه جیم ۱
در جواب او ۲

مرا به کاسه بغرا محبتی است قدیم
گواه، صحنک ماهیچه است و آش حلیم ۳

زهمدمی چغندر شدست آش ترش
به روزگار چنین تیره و سیاه گلیم ۴

کشیده صف نخود آب و برنج و نان عسل
منم شجاع و نترسم ازین چهار غنیم ۵

دلم به صحنک حلوا و نان بود مشغول
چو من به قابض ارواح جان کنم تسلیم ۶

بنوش خربزه چندان که جای جان نبود
که سیر چون بود انسان ورا ز مرگ چه بیم ۷

اگر بود ته نان در سقر روان زان پیش
من شکسته چو دونان روم به قعر جحیم ۸

شود به سفره چو نانها تمام و ناشده سیر
به پیش صوفی مسکین زهی عذاب الیم ۹