بخش ۹ - مراست در هوس روی آن پری پیکر

مراست در هوس روی آن پری پیکر
دل جراحت و جان فگار و دیده تر ۱
در جواب او ۲

هوای قلیه کدو تا بود مرا در سر
مذمت عدس این دم نمی کنم دیگر ۳

کدک که دختر گیپاست کی بود یارب
که در نکاح من آید به حله ای در بر ۴

جمال کله بریان چو دیدم اندر شهر
نمی کند دل من میل سوی قلیه گذر ۵

ز خرده ها که مزعفر ز قند در دل داشت
ببین که مرغ مسما وقوف یافت مگر ۶

به خوان اطعمه گفتم که شمع راهم ده
چو من، بگفت مگر هم تو بگذری از سر ۷

وصال شهد مصفی نمی شود روزی
به روی خوان شده امروز رشته زان لاغر ۸

همیشه صوفی بیچاره سفر بردارست
بیار اگر چه ترا نیست این سخن باور ۹