بخش ۲۷ - تو گر به وقت طرب دست را بر افشانی

تو گر به وقت طرب دست را بر افشانی
به خاک پای تو صد جان دهم به آسانی ۱
در جواب او ۲

اگر به دست من افتد برنج ماچانی
هزار بار بگویم که یار ما جانی ۳

به دستگیری قلیه برنج خواهم رفت
که هست پیر و فتادست در پریشانی ۴

تو پخته آمده ای از تنور ای گرده
کنون به چهره همچون عقیق و مرجانی ۵

ببین به چهره زردش یقین شدست ولی
جکد به صومعه چون دنگ دنگ بریانی ۶

سماست سفره و نان اندروست قرص قمر
چو مشتری و زحل کاسه های بورانی ۷

تو عیش هر دو جهان را به آب ده زنهار
در آن زمان که به آتش کباب گردانی ۸

جز اشتها به جهان هیچ نیست صوفی را
بزرگوار خدایا دگر تو می دانی ۹