بخش ۳۹ - وله ایضا

ز جور مطبخیان کی ز نان کنم اعراض
که مهر نان نتواند برید، صد مقراض ۱

دلم به گوشه مطبخ چنان گرفته است قرار
که فارغ است ز جنت درین زمان ریاض ۲

چو یافتم ته نان، نانخورش طلب کردم
چو جوهری به کف آمد چه می کنم اعراض ۳

برو طبیب که دل گشته از تو مستغنی
که هست صحن مزعفر دوای این امراض ۴

به مطبخی کشد این دم دگر ز صحبت شیخ
چو نیست دعوتیان را چو او کسی مرتاض ۵

به دیگ کله پز این دم، تو حاضر دم باش
که تا رسد به تو ناگاه فیض از آن فیاض ۶

ز یمن دولت قلیه برنج و نان باشد
تو هر سواد که صوفی ببرده ای به بیاض ۷