بخش ۸۲ - جواب

ز مطبخی سخن خوش رسید در گوشم
که لذتش به همه کاینات نفروشم ۱

بیا که پخته شد اکنون مزعفر و حبشی
ز حد گذشت ز اندازه تا به کی جوشم ۲

ز اشتیاق و تمنای صحنک بغرا
چو قلیه سوخت مرا جان و زار بخروشم ۳

سرم به مسند روحانیان فرو ناید
چو خوان اطعمه باشد نهاده بر دوشم ۴

رباب را چه به چنگ آورم که هست کنون
صدای نغمه سیخ کباب در گوشم ۵

مرا ز کله بریان امید سیری نیست
برو که تا نفسی در تن است می کوشم ۶

شمیم کله بریان نگر که چون صوفی
هزار آه که بر بود طاقت و هوشم ۷