بخش ۹۵ - دریچه ای ز بهشتش به روی بگشایی

دریچه ای ز بهشتش به روی بگشایی
که بامداد پگاهش تو روی بنمایی ۱
در جواب او ۲

به صبحدم چو سر دیگ کله بگشایی
ز بوی خوش همه آفاق را بیارایی ۳

چنان ربوده دل از من جمال نان تنک
که نیست یک نفسم طاقت شکیبایی ۴

چو هست طلعت جانبخش بکسمات لطیف
چه حاجت است که آن ماه را بیارایی ۵

به نازکی و ملاحت چو زرد چینی نیست
همین بود به لطافت، کمال رعنایی ۶

برو که شاهد بازاری است بریانی
وفا مجوی تو ای دل ز یار هر جایی ۷

به قند سوده سخن گفت دی مزعفر ما
که تو چو عمر عزیزی، از آن نمی پایی ۸

ز جوع نیست بلائی بتر چو صوفی را
بزرگوار خدایا به لطف ننمایی ۹