بخش ۱۲۳ - آه ازین درد جدائی که مرا بر جگرست

آه ازین درد جدائی که مرا بر جگرست
آه ازین آتش جانسوز که هردم به برست ۱
در جواب او ۲

مرض جوع زانواع مرضها بترست
تو چه دانی که ازین درد، دلت بی خبرست ۳

سخنی با تو بگویم بشنو از سر صدق
مرهم سینه هر گرسنه حلوای ترست ۴

قلیه گر بر سر بغرا نبود بد باشد
لیک همکاسه چو افتاد از آن بد، بتر ست ۵

به روی سفره که مانند سماء دوارست
کاسه ها اختر و آن صحن مزعفر قمرست ۶

آن که او قوت دل باشد و آسایش جان
تنک میده و آن شیر برنج شکرست ۷

از گلستان ارم به بود اندر همه حال
طبقی نرگسی آن لحظه که اندر نظرست ۸

صوفیا گر چه بلائی بود این گرسنگی
با تو همکاسه پرخوار بلائی دگرست ۹

این چه بوی است که بازار معطر گشته
مشک را قوت این نیست کباب جگرست ۱۰