بخش ۱۲۵ - رونق عهد شباب است دگر بستان را

رونق عهد شباب است دگر بستان را
می رسد مژده گل بلبل خوش الحان را ۱
در جواب او ۲

هر که آورد به کف قلیه بادنجان را
به جوی می نخرد حشمت ده سلطان را ۳

هر مشامی که معطر شود از بوی کباب
چه کند بوی گل و نسترن و ریحان را ۴

ناله مرغ شنو بر سر آتش جان سوز
گو خمش باش بگو بلبل خوش الحان را ۵

گر به صد جان نخرد تکه بریان ز تو کس
عاقل آن نیست که هرگز بفروشد آن را ۶

بهر کرماج کباب است دل بنده ولیک
مرهم سینه کنم من جگر بریان را ۷

گشنگی، خواجه گر این است که من می بینم
ترسم این خلق به نانی بدهند ایمان را ۸

صوفی خسته بگوید زغم نان چندان
که فراموش کند اهل خرد طوفان را ۹