بخش ۱۹ - رفتن خادمه از پیش عاشق

خادمه برخاست به چشم پر آب
رفت به سوی بت عالی جناب ۱

عرضه احوال جوان کرد باز
آن سخنان جمله بیان کرد باز ۲

گفت بترس از فلک بی وزیر
عاشق سودا زده را دست گیر ۳

سرمکش از عاشق درویش خود
از کرم او را بنشان پیش خود ۴

تا رخ زیبای تو بیند عیان
تازه شود در تن او خسته جان ۵

ورنه زمانی ز برای خدا
همچو مه از دور به او رخ نما ۶

گفت به آن خادمه پر ز مهر
سرو سهی قامت خورشید چهر ۷

من بنمایم خم ابروی خویش
لیک ورا ره ندهم سوی خویش ۸

گوی سلامی ز من او را نهان
تا که شود جان و دلش شادمان ۹