شمارهٔ ۶ - زلف پریشان

جانا سر و جان فدیه بر جان تو بادا
جان برخی آن لعل چو مرجان تو بادا ۱

هر کس که به جای تو گزیند دگری را
هر دم به سرش تیغ سرافشان تو بادا ۲

هر دیده که غیر از تو ببیند رخ غیری
آن دیده نشان سر پیکان تو بادا ۳

هر دل که در او نیست ز مهر تو نشانی
سوراخ ز نوک نی سوزان تو بادا ۴

هر سر که بود زآتش سودای تو خالی
سرگشته چو گو، در خم چوگان تو بادا ۵

خواهم ز خدا کاین دل دیوانه «ترکی»
در سلسلهٔ زلف پریشان تو بادا ۶

عمری است که مداح و ثنا خوان شما هست
خواهد که همه عمر ثناخوان تو بادا ۷

تو شیر خداوندی و داماد رسولی
جان های محبان همه قربان تو بادا ۸

جان و تن یاران و محبان تو یکسر
قربان تن و جان عزیزان تو بادا ۹

شاها نبود لایق قربان تو جانم
جان فدیه بر قنبر و سلمان تو بادا ۱۰