شمارهٔ ۲۸ - خورشید منیر

مستی اگر از شرب ننید است و شراب است
پس چشم تو ناخورده شراب، از چه خراب است ۱

این رنگ حنا نیست که داری به کف دست
از خون دل ماست که دست تو خضاب است ۲

شب ها ز غم نرگس بیمار تو تا صبح
بیمارم و، بیدارم و، چشم تو به خواب است ۳

خورشید منیر است که پنهان شده در ابر
یا بر رخ زیبای تو از زلف نقاب است ۴

بر کشتن من، خنجر مژگان تو کافی است
خنجر مکش و تیغ مزن! این چه شتاب است ۵

دل جویی من گر بنمایی گنهی نیست
دلجویی دل سوخته گان، عین ثواب است ۶

اینجا که تویی حاضر و، چنگی و ربابی ست
هوشم به تو و،گوش بر آواز رباب است ۷

این بوی دل سوخته در سینه ی«ترکی» ست
جانا! تو مپندار که این بوی کباب است ۸