شمارهٔ ۵۰ - لعل گهربار

آن یار دل آرا که بلای دل ما شد
ایا زکجا آمد و دیگر به کجا شد؟ ۱

خون شد دلم از حسرت یاقوت لبانش
روزم چو شب از فرقت آن زلف دو تا شد ۲

سیمین بدنش دیده ام از چاک گریبان
از غصه مرا پیرهن صبر، قبا شد ۳

ده بوسه طلب کردمش از لعل گهربار
صد ناز و ادا کرد و،به یک بوسه رضا شد ۴

ز نار سر زلفش، در این دم پیری
انار میانم شد و الحق چه بجا شد ۵

در عشق نگاری، به یم عاطفه «ترکی»
رسوا شد و، شیدا شد و، انگشت نما شد ۶