هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل از عشق و میگساری به عنوان سرنوشت و قسمت خود یاد میکند و معتقد است که هیچ چیز در جهان به پای می نمیرسد. او عاشق را با تن لاغر و معشوق را با تن فربه توصیف میکند و از زاهدانی که توبه میکنند اما دوباره به میگساری روی میآورند، انتقاد میکند. شاعر تاکید دارد که از روز ازل، مینوشیدن سرنوشت او بوده و تا روز قیامت نیز ادامه خواهد داشت.
رده سنی:
18+
متن شامل مضامین میگساری و انتقاد از زهد ریایی است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، درک عمیق مفاهیم عرفانی و اجتماعی موجود در شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۵۷ - نشان عاشقی
هوای عشق خوبانم برون از سر نخواهد شد
مرا قسمت همین است و، جز این دیگر نخواهد شد ۱
به دوران، خلق را گر مال و دولت می شود قسمت
مرا قسمت به غیر از شیشه و ساغر نخواهد شد ۲
جهان و هر چه در وی است سرتا سرعرض باشد
به غیر از می، که چیزی به از این جوهر نخواهد شد ۳
نشان عاشقی باشد تن کائیده و لاغر
تن معشوق هرگز در جهان، لاغر نخواهد شد ۴
زشرب باده زاهد می دهد پیوسته ام توبه
به عالم بی مروت تر، از این کافر نخواهد شد ۵
مرا روز ازل، گردیده قسمت خوردن باده
از این قسمت فراقم تا صف محشر نخواهد شد ۶
نخواهی دید «ترکی» را از این پس جز به میخانه
که جایی در جهان، او را از این بهتر نخواهد شد ۷
مرا قسمت همین است و، جز این دیگر نخواهد شد ۱
به دوران، خلق را گر مال و دولت می شود قسمت
مرا قسمت به غیر از شیشه و ساغر نخواهد شد ۲
جهان و هر چه در وی است سرتا سرعرض باشد
به غیر از می، که چیزی به از این جوهر نخواهد شد ۳
نشان عاشقی باشد تن کائیده و لاغر
تن معشوق هرگز در جهان، لاغر نخواهد شد ۴
زشرب باده زاهد می دهد پیوسته ام توبه
به عالم بی مروت تر، از این کافر نخواهد شد ۵
مرا روز ازل، گردیده قسمت خوردن باده
از این قسمت فراقم تا صف محشر نخواهد شد ۶
نخواهی دید «ترکی» را از این پس جز به میخانه
که جایی در جهان، او را از این بهتر نخواهد شد ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۶ - گوهر اشک
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۸ - نسیم بهشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.