هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر به توصیف معشوق و احساسات خود میپردازد. او از زیباییهای معشوق مانند موهای مشوش، نگاه کشنده، و خال سیاه روی صورتش سخن میگوید. همچنین، شاعر به عشق خود به معشوق و تأثیرات روحی و عاطفی آن اشاره میکند. در بخشی از شعر، به شخصیتهای مذهبی مانند داماد نبی و شیر خدا نیز اشاره شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مذهبی و استعارههای پیچیده ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری داشته باشد.
شمارهٔ ۷۵ - گوی سعادت
ای سرو قبا پوش من ای دلبر مهوش!
تا کی کنی از شانه سر زلف مشوش ۱
بر کشتن من تیر نگاهی، ز تو کافی ست
بیهوده چرا؟ دست بری جانب ترکش ۲
بی چشم خمارت چکنم باده گلرنگ؟
بی شمع جمالت چکنم کاخ منقش؟ ۳
بر عارض چون آتش ات آن خال سیه فام
چون تخم سپندی ست که افتاده در آتش ۴
«ترکی» ز میان گوی سعادت بربایی
آید اگر از کوزه برون زر تو بی غش ۵
من عاشق آن صف شکن قلعه گشایم
کز بال ملک، روضهٔ او هست مفرش ۶
داماد نبی شیر خدا آنکه، گه رزم
بر خرمن کفار، زدی تیغ وی آتش ۷
تا کی کنی از شانه سر زلف مشوش ۱
بر کشتن من تیر نگاهی، ز تو کافی ست
بیهوده چرا؟ دست بری جانب ترکش ۲
بی چشم خمارت چکنم باده گلرنگ؟
بی شمع جمالت چکنم کاخ منقش؟ ۳
بر عارض چون آتش ات آن خال سیه فام
چون تخم سپندی ست که افتاده در آتش ۴
«ترکی» ز میان گوی سعادت بربایی
آید اگر از کوزه برون زر تو بی غش ۵
من عاشق آن صف شکن قلعه گشایم
کز بال ملک، روضهٔ او هست مفرش ۶
داماد نبی شیر خدا آنکه، گه رزم
بر خرمن کفار، زدی تیغ وی آتش ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۷۴ - پیر مغان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷۶ - رخصت جلوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
