شمارهٔ ۷۴ - پیر مغان

شنو تو این سخن ای زاهد مرقع پوش!
بیا به میکده همراه ما و، باده بنوش ۱

سری بنه به ارادت به پای پیر مغان
غلام درگه او باش و، عبد حلقه به گوش ۲

ز دوش خویش بینداز خرقهٔ پشمین
که تا نهند به میخانه ات صنوبر دوش ۳

تو را نصیحت رندانه می کنم امروز
مر این نصیحت رندانه را، ز من کن گوش ۴

گرت هواست که باشی به دوست محرم راز
زما سوی به جز از دوست، چشم خویش بپوش ۵

مقیم کوی خرابات باش و، لیک آنجا
ز هر که هر چه ببینی ببین و، باش خموش ۶

بیا و خرقه تقوی و زهد چون «ترکی»
به رهن باده بنه، پیش پیر باده فروش ۷