شمارهٔ ۸۹ - بادهٔ گلرنگ

بیار ساقی گل چهره باده یگلرنگ
بباز مطرب چنگی تو نیز چنگ به چنگ ۱

بریز در قدحم زان شراب روحانی
که من نه طالب تریاکم و نه راغب بنگ ۲

خراب کن ز می ام کاندر این جهان فراخ
دل آمده زغم اندر فضای سینه به تنگ ۳

فلک به گردش خون سنگ آسیا به سرم
من اوفتاده ام اندر میان، چو زیرین سنگ ۴

مرا به گردش دور زمانه، باکی نیست
زمانه باشد بامن، مدام بر سر جنگ ۵

به هر رفیق که از مهر، می شوم نزدیک
همان رفیق، گریزد ز من صد فرسنگ ۶

من از مهابت این چدخ پیر می ترسم
بدان مشابه که سرباز، ترک از سرهنگ ۷

ولی به جام شرابی گرم کنی امداد
به روز رزم نترسم ز سام و پور پشنگ ۸

فلک فکند ز ایران به هند «ترکی» را
ز هند ترسم اندازدش به شهر فرنگ ۹