شمارهٔ ۱۱۲ - رنگ شقایق

ای شوخ دلا زار من ای دلبر مه رو!
تا کی تو دل آزاری و، تا چندی بدخو؟ ۱

روزم تو سیه کردی از آن طرهٔ شبرنگ
دل از کف من بردی از آن غمزهٔ جادو ۲

پیش لب لعلت چکند رنگ شقایق
پیش سر زلفت چو دهد سنبل تر بو ۳

خجلت ده یاقوتی از آن لعل شکر بار
رونق شکن مشگی از آن طرهٔ گیسو ۴

جز قامت دلجوی تو و آن لیموی پستان
بر سرو ندید است کسی میوهٔ لیمو ۵

کاری که غراب سر زلفت به دلم کرد
هرگز نکند پنجهٔ شهباز، به تیهو ۶

از خشم و عتاب تو برم پیش که شکوه
وز جور و جفای تو روم پیش که یرغو ۷

چون حلقه، به درمانده بتا دیدهٔ «ترکی»
بوتا که گذاری تو برون پای ز مشکو ۸