شمارهٔ ۱۱۳ - فخر کاینات

من آدمی به چشم ندیدم مثال تو
نور خدایی است عیان از جمال تو ۱

از بسکه در خیال منی روز تا به شب
شبها به خواب می نروم از خیال تو ۲

دیگر به جستجوی هلالش چه حاجت است
آن را که دیده ابروی همچون هلال تو ۳

ای فخر کاینات! که عقل ذوی العقول
کی می توان رسید به کنه کمال تو ۴

حسن خصال تو نتواند کسی نوشت
آگه بود خدای، ز حسن خصال تو ۵

سیمرغ وهم گر بپرد صد هزار سال
کی می رسد به پایهٔ قصر جلال تو ۶

خورشید نور خویش نگسترده بر زمین
جز بهر آن که بوسه زند بر نعال تو ۷

بر قصیر و نجاشی و خاقان و اردوان
جا دارد ار که فخر نماید بلال تو ۸

روزی که سر زخاک برآرم من از خرد
چیزی دگر نخواهم الا وصال تو ۹

«ترکی» کجا و وصف کمال تو از کجا
صلوات بر تو باد و، بر اصحاب و آل تو ۱۰