شمارهٔ ۱۱۹ - عاشق و مفتون

ای عارض نیکوی تو از قرص قمر به
اندام تو سر تا به قدم پاک و منزه ۱

دانم که به من نیست تو را روی توجه
اما به تو من روز و شب استم متوجه ۲

هم بر قد و بالای توام عاشق و مفتون
هم در رخ زیبای توام خیره و واله ۳

از حسرت سیب زنخ و سرخی رنگت
رنگ رخم ای دوست بود زردتر از به ۴

از طاق فرود آر یکی شیشه پر از می
جامی تو بکن نوش ودگر جام به من ده ۵

جامی به کفم برنه و جان در عوضش گیر
جانی بستان از من و جامی به کفم نه ۶

ابروی تو کافی ست به خون ریزی «ترکی»
بیهوده مکش تیغ و کمان را منما زه ۷