شمارهٔ ۱۲۲ - مس وجود

رو بر نتابم از تو گرم تیر می زنی
خورسند ار مرا تو به شمشیر می زنی ۱

گر تیغ می زنی سپرم پیش تیغ تو
هر چند بی جنایت و تقصیر می زنی ۲

تیغ ازمیان کشیده داری سر زدن
غمگین از این رهم که چرا دیر می زنی؟ ۳

من پیش تو چو صورت تصویر مانده ام
بیهوده زخم تیغ، به تصویر می زنی ۴

با دست خود اشاره به ابروت می کنی
هشدار، دست بر دم شمشیر می زنی ۵

نخجیر را به تیر و کمان می زنند خلق
جانا! به تیر غمزه تو نخجیر می زنی ۶

دلهای بسته در گره زلف تو بسی ست
تا کی گره به زلف گره گیر می زنی ۷

«ترکی» به یار پنجه فکندن نه حد توست
زنهار از آن که پنجه تو با شیر می زنی ۸

گویا مس وجود تو خواهی طلا شود
خود را بر آن وجود چو اکسیر می زنی ۹