شمارهٔ ۳۰ - قره العین نبی

زیر خنجر شه دین، گر ندهد سر چکند؟
حنجر نازک او با دم خنجر چکند؟ ۱

عرصهٔ شام پر از لشگر شام است و عراق
شه دین یک تنه با این همه لشگر چکند ۲

به اسیری به سوی شام رود زینب لیک
با تن ناشده مدفون برادر چکند؟ ۳

با دل خستهٔ کلثوم ندانم یا رب
غم بی دستی عباس دلاور چکند؟ ۴

خود گرفتم که سکینه شود از گریه خموش
با جفا و ستم شمر ستمگر چکند؟ ۵

گر کند صبر به بیماری خود زین عباد
با غل و جامعه آن سید و سرور چکند؟ ۶

گیرم از شام، اسیران به وطن برگردند
لیک لیلا به فراق علی اکبر چکند؟ ۷

سر خونین حسین از وسط طشت طلا
با سر چوب یزید و می ساغر چکند؟ ۸

قره العین نبی را زجفا کشت یزید
زین عمل، روز جزا در بر داور چکند؟ ۹

نظم چون آتش «ترکی» که دل عالم سوخت
عجب اینجاست که با خامه و دفتر چکند؟ ۱۰

گر نباشد به سرش سایهٔ الطاف حسین
با دل سوخته در گرمی محشر چکند؟ ۱۱