هوش مصنوعی:
این متن شاعرانه به انتقاد از شخصی میپردازد که در سخنوری و نوشتن ناتوان است. اشعار و نثر او بیفایده و بیمارگونه توصیف شدهاند. همچنین، به عدم پاسخگویی او به شعر شاعر و پنهانشدنش از شرمندگی اشاره میشود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم انتقادی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به آشنایی با ادبیات و ظرافتهای زبانی دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و مفاهیم برای کودکان قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۸ - گاه سخن
الا ای که هرگز به گاه سخن!
نه بشنیده کس از تو غیر از نقیض ۱
نه از نظم تو کس شد بهره مند
نه از نثر تو کس شده مستفیض ۲
حکایات نثر تو یکسر سقیم
عبارات نظم تو یکسر مریض ۳
گرفتی به کف خامه بس طویل
نهادی ببر کاغذی بس عریض ۴
جواب یکی شعر من بنده را
نگفتی و شد اوج طبعت حضیض ۵
به کنجی خزیدی زشرمندگی
تو در خانه همچون نساء محیض ۶
نه بشنیده کس از تو غیر از نقیض ۱
نه از نظم تو کس شد بهره مند
نه از نثر تو کس شده مستفیض ۲
حکایات نثر تو یکسر سقیم
عبارات نظم تو یکسر مریض ۳
گرفتی به کف خامه بس طویل
نهادی ببر کاغذی بس عریض ۴
جواب یکی شعر من بنده را
نگفتی و شد اوج طبعت حضیض ۵
به کنجی خزیدی زشرمندگی
تو در خانه همچون نساء محیض ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۷ - زلف سیه فام
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹ - دل بی قرار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.